Jakob heeft iets belangrijks te vertellen... Zorgen jullie mee voor de massale verspreiding ervan ? Spread the word, delen maar, reacties zeer welkom...
Wendy
---------------------------------------------------------------------------------------
Open brief aan Kind en Gezin
Dag beste dames en heren van Kind en Gezin!
Mijn naam is Jakob. Ik ben geboren op 1 januari 2013. Samen met mijn grote broer en mama en papa woon ik in Lier. Mijn mama en papa gaan allebei uit werken. Zij kunnen voor mijn opvang rekenen op lieve opa’s en oma’s en drie dagen per week ga ik naar de crèche.
Het voorbije jaar is niet zo gemakkelijk geweest voor ons. Toen ik drie maanden oud was, werd bij mijn mama borstkanker vastgesteld. Zij heeft een hele ingrijpende behandeling moeten ondergaan en dit was voor ons allemaal best zwaar.
Maar U zou me eens moeten bezig zien, beste meneren en mevrouwen van Kind en Gezin. Ik ben ondertussen een zelfzekere, actieve, enthousiaste en gelukkige peuter. Ik eet flink, slaap flink en ontwikkel volgens het boekje. Dat kunnen uw collega’s van het consultatiebureau regelmatig vaststellen.
En weten jullie hoe dat komt, beste heren en dames van Kind en Gezin ? Gedurende heel de behandeling van mijn mama konden wij rekenen op de steun van heel veel mensen. Onder andere de mensen van de crèche.
En over die crèche wil ik het graag even hebben met jullie.
Mede dankzij de goeie zorgen van de lieve begeleiders van de crèche zijn wij deze moeilijke periode doorgekomen. Zij doen hun werk met hart en ziel, met oog voor de ontwikkeling van elk kind en het welbevinden van zowel de kinderen als de ouders. Het zijn precies die dingen die er voor gezorgd hebben dat ik amper nadeel heb ondervonden van de ziekte van mijn mama: die extra knuffel, dat extra oogje in het zeil, de betrokkenheid van iedereen van de crèche op ons hele gezin. En toch zijn deze mensen volgens jullie nieuwe kwaliteitsdecreet niet goed genoeg…
Als ik jullie nieuwe decreet bekijk –U zou er versteld van staan hoe handig ik met een tablet ben-, beste meneren en mevrouwen van kind en gezin, zie ik daar dingen staan als plafondhoogtes en vierkante meters per kind en gehomologeerde getuigschriften. Ik begrijp dat het niet eenvoudig is om het aanbieden van optimale ontwikkelingskansen te vertalen in kwaliteitseisen. Ik begrijp ook dat jullie er voor willen zorgen dat ouders die hun kind toevertrouwen aan de zorg van iemand anders, dat in het volste vertrouwen kunnen doen. Maar het kan toch niet de bedoeling zijn dat al die goeie zorgen die ik de voorbije maanden heb gekregen, minder belangrijk worden dan de discussie of het beter is dat daglicht door een raam dan wel door een dakkoepel op mijn snoetje schijnt?
Toen mijn mama zwanger was van mijn grote broer, zijn mijn mama en papa veel crèches gaan bezoeken. En geloof me, beste meneren en mevrouwen van Kind en Gezin, zij hebben er toen niet op gelet of er voor elk kind 5 dan wel 4 vierkante meter voorzien werd. Zij hebben er ook niet echt op gelet hoeveel begeleiders er voor hoeveel kinderen aanwezig waren. Zij hebben zelfs niet geïnformeerd naar het diploma van de mensen die er werken. Wat zij wel belangrijk vonden, beste mensen van Kind en Gezin, was dat de kinderen die er rond liepen, een gelukkige indruk maakten. Hoe betrokken de mensen waren op de kinderen die aan hen toevertrouwd werden. Of ze hen ontwikkelingskansen boden en persoonlijk benaderden. Dat en nog veel meer vonden ze in de crèche waar ik nu ook heen ga.
Maar voor hoe lang nog? Want door al die regeltjes en kommaatjes en cijfertjes en ditjes en datjes die volgens jullie de vertaling zijn van de goeie zorg voor mij en mijn vriendjes, voelen de mensen van de crèche zich genoodzaakt er mee op te houden.
Ik begrijp het niet zo goed, beste heren en dames van Kind en Gezin…. Hoe kan het dat de mensen die ons zo goed ondersteund hebben in deze moeilijke periode, die zo’n prachtig werk hebben geleverd, volgens U niet voldoen aan de door U opgestelde kwaliteitseisen en zich genoodzaakt voelen er mee op te houden ?
Met vriendelijke groeten, en altijd bereid om hierover met jullie in dialoog te gaan (mijn mama en papa ook wel, denk ik),
JAKOB
---------------------------------------------------------------------------------------
Open brief aan Kind en Gezin
Dag beste dames en heren van Kind en Gezin!
Mijn naam is Jakob. Ik ben geboren op 1 januari 2013. Samen met mijn grote broer en mama en papa woon ik in Lier. Mijn mama en papa gaan allebei uit werken. Zij kunnen voor mijn opvang rekenen op lieve opa’s en oma’s en drie dagen per week ga ik naar de crèche.
Het voorbije jaar is niet zo gemakkelijk geweest voor ons. Toen ik drie maanden oud was, werd bij mijn mama borstkanker vastgesteld. Zij heeft een hele ingrijpende behandeling moeten ondergaan en dit was voor ons allemaal best zwaar.
Maar U zou me eens moeten bezig zien, beste meneren en mevrouwen van Kind en Gezin. Ik ben ondertussen een zelfzekere, actieve, enthousiaste en gelukkige peuter. Ik eet flink, slaap flink en ontwikkel volgens het boekje. Dat kunnen uw collega’s van het consultatiebureau regelmatig vaststellen.
En weten jullie hoe dat komt, beste heren en dames van Kind en Gezin ? Gedurende heel de behandeling van mijn mama konden wij rekenen op de steun van heel veel mensen. Onder andere de mensen van de crèche.
En over die crèche wil ik het graag even hebben met jullie.
Mede dankzij de goeie zorgen van de lieve begeleiders van de crèche zijn wij deze moeilijke periode doorgekomen. Zij doen hun werk met hart en ziel, met oog voor de ontwikkeling van elk kind en het welbevinden van zowel de kinderen als de ouders. Het zijn precies die dingen die er voor gezorgd hebben dat ik amper nadeel heb ondervonden van de ziekte van mijn mama: die extra knuffel, dat extra oogje in het zeil, de betrokkenheid van iedereen van de crèche op ons hele gezin. En toch zijn deze mensen volgens jullie nieuwe kwaliteitsdecreet niet goed genoeg…
Als ik jullie nieuwe decreet bekijk –U zou er versteld van staan hoe handig ik met een tablet ben-, beste meneren en mevrouwen van kind en gezin, zie ik daar dingen staan als plafondhoogtes en vierkante meters per kind en gehomologeerde getuigschriften. Ik begrijp dat het niet eenvoudig is om het aanbieden van optimale ontwikkelingskansen te vertalen in kwaliteitseisen. Ik begrijp ook dat jullie er voor willen zorgen dat ouders die hun kind toevertrouwen aan de zorg van iemand anders, dat in het volste vertrouwen kunnen doen. Maar het kan toch niet de bedoeling zijn dat al die goeie zorgen die ik de voorbije maanden heb gekregen, minder belangrijk worden dan de discussie of het beter is dat daglicht door een raam dan wel door een dakkoepel op mijn snoetje schijnt?
Toen mijn mama zwanger was van mijn grote broer, zijn mijn mama en papa veel crèches gaan bezoeken. En geloof me, beste meneren en mevrouwen van Kind en Gezin, zij hebben er toen niet op gelet of er voor elk kind 5 dan wel 4 vierkante meter voorzien werd. Zij hebben er ook niet echt op gelet hoeveel begeleiders er voor hoeveel kinderen aanwezig waren. Zij hebben zelfs niet geïnformeerd naar het diploma van de mensen die er werken. Wat zij wel belangrijk vonden, beste mensen van Kind en Gezin, was dat de kinderen die er rond liepen, een gelukkige indruk maakten. Hoe betrokken de mensen waren op de kinderen die aan hen toevertrouwd werden. Of ze hen ontwikkelingskansen boden en persoonlijk benaderden. Dat en nog veel meer vonden ze in de crèche waar ik nu ook heen ga.
Maar voor hoe lang nog? Want door al die regeltjes en kommaatjes en cijfertjes en ditjes en datjes die volgens jullie de vertaling zijn van de goeie zorg voor mij en mijn vriendjes, voelen de mensen van de crèche zich genoodzaakt er mee op te houden.
Ik begrijp het niet zo goed, beste heren en dames van Kind en Gezin…. Hoe kan het dat de mensen die ons zo goed ondersteund hebben in deze moeilijke periode, die zo’n prachtig werk hebben geleverd, volgens U niet voldoen aan de door U opgestelde kwaliteitseisen en zich genoodzaakt voelen er mee op te houden ?
Met vriendelijke groeten, en altijd bereid om hierover met jullie in dialoog te gaan (mijn mama en papa ook wel, denk ik),
JAKOB
Geen opmerkingen:
Een reactie posten