Impetigo is een oppervlakkige huidinfectie die wordt veroorzaakt door bacteriën. Een impetigo in het gezicht wordt ook ‘krentenbaard’ genoemd. De infectie komt vooral voor bij kinderen en is zeer besmettelijk voor andere kinderen in de omgeving, zoals op school, in kinderdagverblijven, sportclubs, enz. Ook bij een wondje op de huid en bij kinderen die al een huidziekte hebben, zoals eczeem of schurft, is de kans op het ontstaan van de infectie groter. Meestal zijn kinderen met impetigo verder heel gezond. Ook volwassenen kunnen impetigo krijgen, vooral wanneer ze al een huidaandoening hebben zoals eczeem.
Impetigo komt vrij veel voor. In België zouden jaarlijks 1 op 100 kinderen in de leeftijdsgroep tussen 0 en 4 jaar besmet worden. Bij kinderen tussen 5 en 14 jaar wordt het aantal jaarlijkse gevallen geschat op 7 per 1000, tussen 15 en 24 jaar op 2 per 1.000.
Hoe ontstaat impetigo?
De infectie wordt vergemakkelijkt wanneer de huid beschadigd is door bijvoorbeeld insectenbeten of een schaafwondje. Op een gave huid kunnen de bacteriën niet binnendringen. Een letsel ontstaat steeds op de plaats waar de huid beschadigd is. Zodra de bacterie zich eenmaal in de huid genesteld heeft kan zij zich snel vermenigvuldigen en kan de impetigo zich uitbreiden over grote delen van de huid.
Jonge kinderen zijn het meest vatbaar voor impetigo. Ook ouderen, personen met chronische aandoeningen, een verminderde immuniteit, en personen met een duidelijke ingangspoort, zoals chronische wonden, eczeem of catheters, zijn meer vatbaar.
Infecties komen vooral voor in de zomermaanden, bij warm weer.
Hoe wordt impetigo overgedragen?
Impetigo is zeer besmettelijk. Overdracht vindt vooral plaats door direct contact met een besmet persoon, vooral besmette handen spelen hierin een belangrijke rol. Het vocht en de korstjes bevatten miljoenen bacteriën. Door aan de huidletsels te krabben herbesmetten kinderen ook vaak zichzelf.
In hoeverre de infectie wordt overgedragen door indirect contact (bv. speelgoed), is minder duidelijk.
Een persoon met impetigo is besmettelijk zolang er blaasjes aanwezig zijn. Van zodra alle letsels zijn ingedroogd is dit niet meer het geval. Wanneer er adequate behandeling met antibiotica wordt gestart is de persoon na 24-48 uren niet meer besmettelijk.
Er zijn twee vormen van impetigo te onderscheiden:
Gewone impetigo (impetigo vulgaris)
Dit is de meest voorkomende vorm. Deze vorm zorgt voor licht jeukende plekken, die evolueren naar kleine blaasjes die uiteindelijk openbarsten waardoor rood-gele korstjes ontstaan.
Gewone impetigo wordt vooral gezien rond de mond en aan de handen. Hevige jeuk geeft aanleiding tot krabben, waardoor de letsels zich verder uitbreiden.
Blaarvormende of bulleuse impetigo (impetigo bullosa)
Deze vorm wordt altijd veroorzaakt door stafylokokken.
Meestal begint impetigo bullosa met een rode, jeukende vlek die zich snel uitbreidt en overgaat in grote, fel jeukende en pijnlijke blaren gevuld met troebel vocht. De blaren gaan makkelijk stuk en drogen vervolgens in, waardoor dikke, bruinachtige korst
oen met een rode rand ontstaan.
Blaarvormende impetigo kan op alle delen van de huid voorkomen.
Bijkomende ziekteverschijnselen en mogelijke complicaties
Wanneer de infectie heftig is, kunnen de kinderen soms ziek zijn met koorts en opgezwollen lymfeklieren.
Afhankelijk van welke bacterie de huiduitslag veroorzaakt, kunnen er ook andere ziekteverschijnselen optreden. Zo kan uit impetigo roodvonk of een onschuldige huidreactie zoals netelroos ontstaan.
Een ernstige maar vrij zeldzame complicatie is een nierontsteking (acute glomerulonephritis). Deze complicatie komt vooral voor bij kinderen van 2 tot 6 jaar en bij mensen met een chronische ziekte of een verminderde immuniteit. Bij ernstige infecties zullen daarom voor de zekerheid de nieren worden onderzocht met een bloed- en urine-onderzoek.
Behandeling
Impetigo kan vanzelf genezen, maar wanneer geen behandeling wordt gegeven kunnen de plekken lange tijd (tot maanden) blijven bestaan.
Wanneer de impetigo beperkt blijft bij enkele plekjes, volstaat een lokale behandeling met een lokaal antibioticum zoals fucidine creme of eventueel mupirocine zalf.
Bij uitgebreide impetigo, vooral bij de blaarvormende vorm, of indien er meerdere personen in een groep geïnfecteerd zijn, is ook een systemische behandeling met antibiotica nodig om verdere verspreiding tegen te gaan. Het is belangrijk om de hele antibioticakuur uit te nemen.
Eventueel kan de huid rond de korstjes ontsmet worden met chloorhexedine.
Met de juiste behandeling geneest impetigo snel en zonder littekens.
Hoe besmetting voorkomen?
•Besmette personen moeten zoveel mogelijk direct contact met kinderen vermijden.
•Laat een kind met impetigo beter niet naar school of kinderdagverblijf gaan zolang de plekken niet droog zijn en de korstjes niet zijn verdwenen.
•Goede handhygiëne is van cruciaal belang om verspreiding tegen te gaan. Daarbij kan desinfecterende zeep op basis van chloorhexidine worden gebruikt.
•Krabben is absoluut af te raden. Nagels dienen kort geknipt te worden om krabletsels met verdere uitbreiding van de infectie te vermijden.
•Gebruik steeds propere handdoeken en washandjes om het kind te wassen. Andere gezinsleden mogen deze handdoeken en washandjes niet gebruiken.
•Reinig speelgoed, tafels, stoelen... met zeepwater.
•Kleding dagelijks wassen.
Wanneer in een school of kinderdagverblijf twee of meer kinderen op korte tijd besmet zijn, wordt aangeraden dat alle kindjes die nauw contact hadden met de zieke kinderen worden onderzocht.
Voor personen die herhaaldelijk impetigo hebben, kan een preventieve behandeling met antibiotica aangewezen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten